خلاقیت و نوآوری و معجزه اشتباهات |
 ۴
|
| نویسنده: مهدی فاریابی - ۲۷ تیر ۱۳۸۹ | |
مطمئنا وقتی این پست را می خوانید حسی توانبخش در شما زنده خواهد شد. همیشه وقتی اشتباه می کردید، خود را سرزش می کردید ولی از امروز به خود اجازه اشتباه کردن بدهید و خود را بخاطر اشتباهاتتان ستایش کنید.
اشتباه نکردن و پیمودن راه درست، ترسی است که عمیقا در ضمیر ناخودآگاه ما
بوجود آمده است. مشکل از ما نیست، این ترس در ما ریشه دارد.
ترس از اشتباه در مدرسه که نمره کم نگیریم و همیشه بیاد داشته باشیم که دانش آموز خوب نباید اشتباهی مرتکب شود. شاید ایجاد مشکل باعث سرزنش کردن ما در خانواده می شد و می دانیم که یک بچه خوب باید از قوانین پیروی کند. همچنین حتما می دانیم که اشتباه کردن در محیط کار باعث تنش های جدی می شود و یک کارمند خوب، کاملا می داند که باید کارش را به موقع انجام بدهد.
اما در همین مدرسه، خانه، و سازمان ها که ما سعی در کم کردن اشتباهات خودمان داشته ایم، حتما متوجه شده ایم که افرادی با اشتباهات خود به موفقیت هایی رسیده اند. افزایش قابل ملاحظه این موفقیت ها باعث می شود که به خود و کارمندانتان در جایی که امکان آن وجود دارد اجازه اشتباه کردن بدهید. حتی تجربه مهاتما گاندی می تواند پشتوانه ای بر این حرف باشد که می گوید:
آزادی اگر به همراه خود امکان تجربه اشتباهات را نداشته باشد، بی ارزش است.
چرا ما اجازه اشتباه کردن را به خود نمی دهیم و حتی در این مورد هیچ گاه تشویق نمی شویم و دیگران را تشویق به اشتباه کردن نمی کنیم؟ خیلی از ما در دنیای تجارت و روزمره از آن ترس داریم. گاهی اوقات بیشتر از ترس از عدم موفقیت ترس از حرف مردم می باشد که شاید به ما عنوان بی کفایت را بدهند.
ما احساس می کنیم که موفقیت از مهارت ما سرچشمه می گیرد و نه از آنچه یاد می گیریم و به عنوان دیگر چیزی که از آن به عنوان تجربه یاد می شود. شاید ترس ما به این دلیل است که میزان موفقیت خود را بر اساس میزان فروش، سود یا میزان سهام خود و یا سایر موارد قرار می دهیم.
اما آیا به واقع این بهترین وسیله سنجش موفقیت ما است؟ گاهی ارزش معنوی یا تجربی یک فعالیت می تواند در دراز مدت موفقیت بیشتری را عاید ما بکند. در مورد یک پیشنهاد فکر کنید. با کارمندان خود درباره اشتباهاتشان صحبت کنید و اینکه چه چیزی با این اشتباه بدست آورده اند؟
ممکن است کمی احمقانه به نظر برسد، اما آیا ممکن است که ابزارهای قدیمی را مجددا به بازار فروش بیاوریم و منتظر موفقیت قابل توجهی باشیم؟ ما نمی توانیم مانند یک نرم افزار کامپیوتری برنامه ای از قبل تعیین شده را طی کنیم.
در برخی مراحل، زندگی یا تجارت ما شاید شانسی برای تحمل یک شکست را نداشته باشد اما حقیقت این است که در مورد همهی کار یا زندگی ما ثابت نیست. نمی گویم که تمام قوانین را نادیده بگیرید، تنها حس می کنم ما باید هنر اشتباه کردن را رسمی کنیم و حتی بهتر است آن را متدی به نام “دیوانگی” در پروسه نوآوری و اختراعات در نظر بگیریم.
اگر صادق باشید می فهمید که بدون اشتباه شما چیزی یاد نمی گیرد یا حداقل اینکه به اندازه کافی یاد نمی گیرید. آیا اولین باری را که دوچرخه سواری کرده اید را به یاد دارید؟ آیا حس موفقیت را بدون زمین خوردن می توانید نادیده بگیرید؟
آیا شما هم در مورد اینکه اشتباهات یکی از اصول جدایی نا پذیر کشف و اختراع یک راه جدید است، هم عقیده اید؟
منبع : وبلاگ هاروارد بیزینس
 |
نویسنده: مهدی فاریابی @fmehdi
|
پسندیدم |
- artinarakel،
- امین گرجی
- این مطلب را پسندیدند.
اخبار ببینیم را در باکس ایمیل خود دنبال کنید. | ||
|
|
|
|
|
|
|
|
مطالب مرتبط با این مطلب
|
۵
|
|
۴
|
|
۱
|
|
۸
باید رهبر بازار يا نفر دوم باشيد. بقيه نامها در ذهن نميمانند |
|
۰
|
|
۲
|
|
۵
|
|
۱
|
سلام. به نکته قابل تاملی اشاره کردید، با اینکه بگوییم اشتباه قسمتی مهم از فرایند یادگیری هست موافقم، یا اینکه بگوییم اشتباه میتواند زمینه ساز اختراع یا بهبود باشد هم موافقم ولی اینکه اشتباه را یک روش، یک متد برای رسیدن به خلاقیت و نوآوری و اختراع تلقی کنیم، نه! موافق نیستم.
برای خلاق یا متفاوت بودن به اشتباه نیاز نداریم، اتفاقا به یک پس زمینه علمی محکم، نگاهی تیز و فکری منتقد نیاز داریم، این وسط ممکنه دیوانه خطاب بشیم ولی این با اشتباه کردن فرق داره.
هرگاه ایده نویی داشتید و دیگران به شما گفتند دیوانه اید، بدانید در مسیر خلاقیت قرار گرفته اید